mały|La Voix de Dieu par l'Urim & le Thummim, grafika z 1705 roku autorstwa Jana Luykena. Widoczne słowo ברקת (barakat, ) Urim i tummim (urim we-tummim ) – w starożytnym judaizmie święte losy służące arcykapłanowi do wyrokowania i wyjawiania Bożych sądów. Z urim i tummim mogli korzystać tylko królowie i przewodniczący sanhedrynu. Prawdopodobnie posługiwano się nimi do czasu zburzenia Pierwszej Świątyni Jerozolimskiej (586 p.n.e.) lub niedługo po ustanowieniu monarchii.
Biblia nie zawiera opisu, jak te losy wyglądały. W literaturze można znaleźć domniemanie, że były to dwa przedmioty, a nawet tezy o ich prawdopodobnych kolorach (biały i czarny). Nie ma jednak pewności, że chodzi o dwa przedmioty, bowiem końcówki liczby mnogiej obu członów sugerują, że mogło jednak chodzić nie o dwa, ale o większą liczbę świętych losów. Opisy biblijne wskazują, że urim i tummim mogły dawać także odpowiedź na bardziej skomplikowane pytania, nie tylko dawać wynik „tak” lub „nie”. W Biblii nie ma informacji ani czym były, ani z jakich materiałów były wykonane.