W 1895 została częściowo przebudowana. Wówczas dobudowano kolejny przedsionek z kolumnadą oraz wzniesiono pozorne sklepienie pokryte malowidłami o motywach zwierzęcych i z hebrajskimi inskrypcjami w głównej sali modlitewnej i babińcu. W czasie II wojny światowej synagoga została przez Niemców zdewastowana. Obiekt, który pozostaje obecnie w stanie ruiny, w 2012 został zabezpieczony przed zawaleniem i dalszą degradacją. Prace polegały na rozebraniu resztek konstrukcji dachowej, wykarczowaniu zarośli rosnących wewnątrz oraz na wykonaniu wieńca zespalającego filary frontowe ze ścianami. Przednią część pokryto całkowicie dachem, natomiast mury i otwory okienne zabezpieczono daszkami i parapetami.
Architektura Murowany i orientowany budynek synagogi wzniesiono na planie prostokąta w stylu klasycystycznym o murach z nieregularnych brył kamienia miejscowego i cegieł podzielonych od zewnątrz szerokimi pilastrami. Wewnątrz, we wschodniej części znajduje się obszerna, prostokątna główna sala modlitewna, do której prowadzi dwudzielny przedsionek. Nad nim na piętrze znajduje się otwarty na salę główną babiniec. Do dziś zachował się frontowy klasycyzujący ośmiokolumnowy portyk na wysokim cokole, kryjący dwa symetryczne biegi schodów, które prowadzą na babiniec. Fasadę pierwotnie zdobiły symbole 12 plemion Izraela i znaki zodiaku.