Zawartość części lotnych () – parametr w analizie technicznej paliw stałych oznaczający zawartość ulatniających się substancji w badanej próbce podczas ogrzewania jej w określonych warunkach bez dostępu powietrza. Jest to wyrażony procentowo ubytek masy badanej próbki, bez uwzględnienia zawartości wilgoci. Ubytek masy związany jest jednak nie z substancjami lotnymi mogącymi znajdować się w paliwie (np. wilgocią), a substancjami gazowymi tworzącymi się podczas pirolizy. Oznaczanie tego parametru stosowane jest najczęściej w przypadku węgla, choć może dotyczyć także innych paliw jak np. biomasy bądź paliw zawierających odpady z tworzyw sztucznych.
W przypadku węgla, skład części lotnych jest różny w zależności od rodzaju węgla, a głównymi składnikami są wodór, tlenek węgla, dwutlenek węgla, para wodna (np. woda krystalizacyjna), metan i inne węglowodory. Dla macerałów węgla kamiennego zawartość części lotnych rośnie w kolejności: inertynit, witrynit, liptynit.