Bogda Chan (znany też jako Bogd Chan lub Bogdo Chan, mong. Богд хаан; Pełny tytuł Dżebcundampa Hutagt Bogdo Gegen, właściwie Agwan Łobsan Czojdżi Danzan Waanczigbał Sambuu (1869-1924) – ósmy dżebcundampa Mongolii i jej ostatni chan. Z pochodzenia Tybetańczyk.
Życiorys Odnaleziony w Tybecie (władze chińskie zabraniały poszukiwać kandydatów na dżebcundampów wśród rodowitych Mongołów) po śmierci siódmego dżebcundampy i uznany za jego kolejne wcielenie. Intronizowany w 1875 roku jako pięcioletni chłopiec. W wieku dorosłym wykazywał się jako bogdo gegen całkowitą nieudolnością. Nie interesował się ani zagadnieniami religijnymi, ani administracyjnymi, pozostawiając je współpracownikom. Jego tryb życia był wręcz skandaliczny. Spędzał czas na zabawach i rozrywkach, wykazując zamiłowanie do napojów alkoholowych, w szczególności szampana, oraz palenia tytoniu.
Jako pierwszy spośród dżebcundampów złamał nakaz celibatu. Jego żoną była Tsendiin Dondogdulam, znana też jako Ekch Dagina (Matka Dakini). Aby uzasadnić przed wiernymi jego małżeństwo, ogłoszono ją dakinią, a spreparowana na tę okoliczność przepowiednia głosiła, że z ich związku ma narodzić się kolejne wcielenie Buddy. Małżeństwo jednak pozostało bezdzietne. Dondogdulam zmarła w 1923 roku.