Transit 1B – amerykański technologiczny satelita wojskowy, który testował system nawigacji dla okrętów podwodnych US Navy przenoszących pociski balistyczne typu UGM-27 Polaris. Podczas tej misji po raz pierwszy wykonano powtórne odpalenie silnika rakietowego w przestrzeni kosmicznej i zademonstrowano przydatność satelity w nawigacji. Były to pierwsze próby systemu nawigacji satelitarnej Transit, którego następcą jest współczesny system GPS.
Budowa i działanie left|thumb|200px|Start rakiety Thor Able Star z satelitą Transit 1B|alt=Czarno-biała fotografia startującej rakiety, wznoszącej się pionowo znad stanowiska startowego wśród gęstych obłoków dymu i gazów wylotowych
Statek został zbudowany przez Applied Physics Laboratory Uniwersytetu Hopkinsa (APL) na zlecenie Departamentu Obrony USA. Statek był kulą o średnicy 0,914 m. Posiadał ogniwa słoneczne ładujące akumulatory Ag i NiCd. Około tydzień po starcie Transit 1B zmniejszył swoją prędkość obrotową (ze 168 do 10 obrotów na minutę), wypuszczając dwa ciężarki umieszczone na długim drucie, które zostały potem odrzucone od satelity.