Wieżowiec Centrali Tekstylnej — Wieżowiec Telewizji mały|Najstarszy łódzki wieżowiec – Wieżowiec Centrali Tekstylnej, czasami żartobliwie nazywany Łódzkim Pałacem KulturyPierwszy łódzki wieżowiec z prawdziwego zdarzenia powstał w latach 1951–1955 u zbiegu ulic Henryka Sienkiewicza i prez. Gabriela Narutowicza, w miejscu wyburzonych kilku budynków, ale przede wszystkim zabudowań fabrycznych. Składał się z dwóch brył: podstawowej 16-piętrowej oraz przylegającej do niej od północy poziomej 4-piętrowej bryły (ul. H. Sienkiewicza 3).
W 1956 roku, w południowej części działki powstała kolejna 4-piętrowa bryła, stylistycznie nawiązująca do północnej, która architektonicznie dopełniła to założenie. Jest to jeden z przykładów architektury socrealistycznej w Polsce.
Początkowo nazwany został Wieżowcem Centrali Tekstylnej, za sprawą pomieszczonych w nim dwóch centrali handlu zagranicznego: Centrali Importowej Przemysłu Włókienniczego „Textilimport” oraz Centrali Eksportowo-Importowej Przemysłu Włókienniczego „CETEBE” Ministerstwa Handlu Zagranicznego. Z czasem połączono je w jedno przedsiębiorstwo, funkcjonujące do dziś pod nazwą Textiimpex.