Omal nie został skazany na ścięcie głowy, a od śmierci uratowała go zdecydowana interwencja stanów Holandii i Zachodniej Fryzji (Staten van Holland en Westfriesland), które uważały, że tylko im przysługuje prawo skazywania swoich admirałów na karę śmierci. W lutym 1651 większość punktów oskarżenia została wycofana, a kara została zredukowana do odebrania wypłaconej pensji. We wrześniu 1651 roku De With znów był w służbie i zajmował się przeprowadzanie konwojów.
Wojna angielsko-holenderska W pierwszej wojnie angielsko-holendreskiej, gdy Maarten Tromp popadł w niełaskę wobec Stanów Generalnych, De With dowodził flotą holenderską w bitwie pod Kentish Knock. Porażka w bitwie podłamała jego morale – przechorował w domu wiele miesięcy. W tym czasie doszło do bitew pod Dungeness oraz pod Plymouth, w których załamanego De Witha zastępował Maarten Tromp. Dnia 8 maja 1653 Tromp oficjalnie został naczelnym wodzem całej floty i odtąd De With walczył jako jego zastępca. Wziął udział w bitwie pod Gabbard oraz w bitwie pod Scheveningen, w której zginął Maarten Tromp. Od 14 sierpnia do 22 września 1653 De With był tymczasowo naczelnym wodzem.