thumb|Karabin maszynowy MG-81Z w obrotowej lawecie firmy Ikaria zamontowany w stożku ogonowym gondoli załogi Focke-Wulf Fw 189 Uhu, Rama – niemiecki trzymiejscowy samolot rozpoznawczy i współpracy z armią z okresu II wojny światowej powstał na zamówienie Ministerstwa Lotnictwa Rzeszy (Reichsluftfahrtministerium, RLM) z 1937.
Historia i rozwój Samolot został zaprojektowany w Niemczech w zakładach Focke-Wulf pod koniec lat 30. jako następca stosunkowo nowego samolotu Henschel Hs 126, mający mieć lepsze charakterystyki, w tym widoczność z kabiny, uzbrojony w karabiny maszynowe z możliwością zabrania do 200 kg bomb. Samolot zaprojektowano jako dwusilnikowy dolnopłat w rzadkim układzie dwubelkowym. W lipcu 1938 został oblatany pierwszy prototyp Fw 189V1 napędzany dwoma silnikami Argus-As-410 o znakach D-OPVN (oblotu dokonał główny konstruktor zakładów inż. Kurt Tank). Czwarty prototyp Fw 189V4 był wzorcem do produkcji seryjnej wersji rozpoznawczej. Po podjęciu decyzji o produkcji seryjnej, na wiosnę 1940 wyprodukowano pierwsze 10 samolotów serii informacyjnej Fw 189A-0 w fabryce w Bremie. Był nieznany aliantom, aż do ujawnienia w 1941 jako „Latające Oko” niemieckich wojsk.