Focke-Wulf Fw 61 – śmigłowiec konstrukcji niemieckiej, znany także jako Fa 61. W 1936 odbyto na nim pierwszy lot, który był zarazem pierwszym w historii w pełni kontrolowanym lotem śmigłowca.
Historia Prof. Heinrich Focke i inżynier Gerd Achgelis rozpoczęli pracę nad Fw 61 w 1932 r. Najpierw wybudowali model swobodnie latający o masie 4,9 kg, napędzany dwucylindrowym silnikiem o mocy 0,5 kW. Próby przeprowadzone na modelu dały pozytywne rezultaty. W jednym z lotów osiągnął on pułap 18 metrów. Następnie Focke przeprowadził próby w tunelu aerodynamicznym z wirnikiem naturalnej wielkości. Do budowy docelowego śmigłowca wykorzystano kadłub popularnego samolotu treningowego Focke-Wulf Fw 44 Stieglitz. Pojedynczy silnik napędzał dwa śmigła znajdujące się po obu stronach kadłuba na kratownicowych wysięgnikach. Po pomyślnych próbach na uwięzi, pilot Ewald Rohlfs, 26 czerwca 1936 roku wykonał pierwszy swobodny lot. Trwał on zaledwie 28 sekund, ale lot numer cztery już 16 minut. 10 maja 1937 roku śmigłowiec po raz pierwszy wprowadzono w autorotacje i wykonano na nim lądowanie autorotacyjne. W lutym 1938 roku śmigłowiec zaprezentowano po raz pierwszy przed publicznością. Pilotka Hanna Reitsch, pierwsza kobieta za sterami śmigłowca, wykonała na nim lot pokazowy w hali sportowej Deutschlandhalle w Berlinie.