Dynastia Jin () – dynastia rządząca Chinami po Okresie Trzech Królestw (220-265). Po stosunkowo stabilnym okresie nazywanym Zachodnią Dynastią Jin północ Chin została zaatakowana przez barbarzyńskie plemiona i Chiny podzieliły się od 317 na Szesnaście Królestw i Wschodnią Dynastię Jin. Po upadku tej drugiej nastał okres określany jako Dynastie Południowe i Północne.
Zachodnia dynastia Jin thumb| (261 - 303), O powrocie do zdrowia, kaligrafia w stylu trawiastym. Muzeum Pałacowe Protoplasta dynastii Jin, Sima Yi, był dowódcą w służbie Cao Cao, towarzyszem jego syna, Cao Pi (220-226), następnie zaś jednym z regentów małoletnich Cao Rui (226-239) i (239-254). Współregent Sima Yi, , zmierzał do odsunięcia go od wpływu na sprawy państwa, jednak ten w odpowiedzi w 249 przeprowadził zamach stanu, który sprawił, iż realna władza w cesarstwie Wei przeszła w ręce rodu Sima. Sima Yi zmarł w 251 i kontrolę nad cesarskim dworem przejęli jego synowie, najpierw starszy, , zaś po jego śmierci w 255 młodszy, . Po tym gdy w 263 Wei podbiło Shu Sima Zhao rozpoczął przygotowania do objęcia tronu, jednak zmarł w 265. W rezultacie tytuł cesarza przyjął dopiero jego syn, Sima Yan (cesarz Wu, 266-290)