Jednocześnie zdobyto przyczółki na wschodnim końcu Jedwabnego Szlaku w Gansu i na początku VI wieku Północ wydawała się przeważać ekonomicznie nad Południem, czego świadectwem był fenomenalny wzrost stworzonego w 493 od podstaw Luoyangu.
Reformy Xiaowena spotkały się z oporem wielu starych rodów Xianbei i w 523 doszło do rebelii wśród nadgranicznych "Sześciu Garnizonów". W wyniku walk toczących się w następnych latach cesarze Północnej Dynastii Wei utracili realną władzę, później zaś w 535 cesarstwo rozpadło się na dwie części, Wschodnią Dynastię Wei (535-550) i Zachodnią Dynastię Wei (535–554). W obu tych państwach faktyczną władzę sprawowali wojskowi, w pierwszym , zaś w drugim , i w obu ich potomkowie ostatecznie zastąpili cesarzy z rodu Tuoba, zakładając odpowiednio Północną Dynastię Qi (550-577) i (557–581). Ta ostatnia, współpracując z południowym państwem Chen, w 575 uderzyła na północnego konkurenta, Qi, i dwa lata później zniszczyła i zajęła jego ziemie. W ten sposób doszło do ponownego zjednoczenia północnych Chin, ale sukces dynastii Zhou był krótkotrwały. W 581 władzę cesarską w Zhou zagarnął generał Yang Jian (cesarz Wen (581-604), który założył nową dynastię Sui.