Otto Friedrich Bollnow (ur. 14 marca 1903 w Szczecinie, zm. 7 lutego 1991 w Tybindze) – niemiecki pedagog i filozof.
Życiorys Pochodził z rodziny nauczycielskiej, studiował fizykę i matematykę w Berlinie. Promowany przez fizyka Maxa Borna udzielał się w Odenwaldschule, gdzie otrzymał decydujące impulsy dla swojej działalności pedagogicznej, współpracując z ważnymi zwolennikami reformy szkolnictwa, takimi jak Paul Geheeb czy Martin Wagenschein. W Getyndze Bollnow ostatecznie porzucił nauki ścisłe i poświęcił się pedagogice i filozofii. U Hermanna Nohla obronił pracę doktorską na temat filozofii życia Friedricha Heinricha Jacobiego. Na filozofię Bollnowa wpłynęły głównie dwa nurty: filozofia życia Diltheya oraz egzystencjalizm, głównie w wersji Martina Heideggera.
Otto Friedrich Bollnow, należy do starszego pokolenia filozofów zachodnioniemieckich. Formację filozoficzną otrzymał w czasach republiki weimarskiej. W czasach hitlerowskich nie emigrował, stawiając bierny opór nazizmowi.
W Tybindze działa Towarzystwo Przyjaciół Bollnowa, pod kierownictwem profesora Friedricha Kuemmela, ucznia Bollnowa.
Najważniejsze dzieła Das Wesen der Stimmungen, 1942 Die Ehrfurcht, 1947 Dilthey. Eine Einführung in seine Philosophie, Leipzig 1936 Neue Geborgenheit.