Jan Kazimierz Denhoff herbu Dzik (ur. 6 czerwca 1649 w Warszawie, zm. 20 czerwca 1697 w Rzymie) – opat komendatoryjny mogilski 1666, kanonik warszawski, dziekan płocki, kanonik krakowski 1681, kardynał 1686, biskup Ceseny 1688; autor kilku dzieł teologicznych, rezydentHistoria dyplomacji polskiej, t. II: 1572-1795, pod redakcją Zbigniewa Wójcika, Warszawa 1982, s. 271. Rzeczypospolitej w Państwie Kościelnym w latach 1682–1686Rocznik Służby Zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej według stanu na 1 kwietnia 1938, Warszawa 1938, s. 143..

Życiorys Urodził się jako syn ówczesnego dworzanina królewskiego Teodora Denhoffa i . Chrzestnym ojcem przyszłego kardynała został były kardynał, a wtedy już król polski – Jan II Kazimierz Waza.

Młody Denhoff podstawy edukacji zdobył w Kolegium Jezuitów w Pułtusku.

W czasach Jana III Sobieskiego Jan Kazimierz Denhoff reprezentował polskie interesy w Stolicy Apostolskiej. Po zwycięstwie pod Wiedniem (1683) w imieniu króla wręczył papieżowi Innocentemu XI zdobyty na Turkach sztandar Mahometa, który zawieszono pod sklepieniem bazyliki św. Jana na Lateranie, a także inne trofea oraz list zaczynający się od słów: „Venimus, vidimus, Deus vicit”.