Reforma bankowa z 1966 r. umożliwiła CNCA oferowanie gospodarstwom domowym takich samych produktów jak te dostarczane przez inne banki, w tym rachunków oszczędnościowych i planów oszczędnościowych. Mimo że oferta Crédit Agricole skierowana była wyłącznie do rolników, firma nie poniosła strat z powodu migracji ludności wiejskiej do miast. Sieć silnie rozwiniętych placówek nastawiona jest wprawdzie na obsługę klientów wiejskich, jednak „nowi” mieszkańcy miast lub byli rolnicy, stojąc przed wyborem banku, często decydowali się na Crédit Agricole.
Aby zaspokoić szczególne potrzeby CNCA pod koniec lat 60. zostały założone pierwsze spółki zależne: Union d’études et d’investissements (UI) utworzona w 1967 r. w celu dokonywania inwestycji kapitałowych; Segespar w celu zarządzania aktywami (w 1968 r.); Unicrédit w celu udzielania pożyczek producentom żywności (w 1971). Od 1967 roku Crédit Agricole rozpoczęło dystrybucję produktów oszczędnościowych na zakup nieruchomości, od 1972 roku rząd kredyty hipoteczne (regulowane przez rząd).