Stanisław Krasiński herbu Ślepowron (ur. 1534 w Miszewie Murowanym, zm. 12 września 1598 w Krakowie) – brat Franciszka i Andrzeja, doktor obojga praw, archidiakon łęczycki, kanonik łowicki i gnieźnieński od 1562, sekretarz królewski od 1566, sekretarz Stefana BatoregoLeszek Kieniewicz, Sekretariat Stefana Batorego. Zbiorowość i kariery sekretarzy królewskich, w: Studia staropolskie, t. IV, Warszawa 1986, s. 64., kanonik krakowski i kustosz płocki od 1571, archidiakon krakowskiej kapituły katedralnejStatuta capitularia ecclesiae cathedralis Cracoviensis, Ed. I. Polkowski, Kraków, 1884 s. 127. od 1573, kanonik sandomierski od 1588 oraz prałat.
Życiorys Był synem stolnika ciechanowskiego Jana Krasińskiego. W 1550 zapisał się na studia na Akademię Krakowską. 23 września 1562 został kanonikiem gnieźnińskim, na sejmach 1563 i 1565 bronił dóbr kapitulnych przed egzekucją. W 1565 posłował do Rzymu jako wysłannik polskiego duchowieństwa; przed papieżem Piusem IV wygłosił mowę;