Późniejsze kamionki pokrywano czasem przejrzystym brązowym lub nieprzejrzystym czarnym szkliwem manganowym. W 1711 roku zatrudniono złotnika Johanna Jakoba Irmingera, który zaadaptował formy tradycyjnych naczyń metalowych do nowego materiału. Böttger dalej eksperymentował w celu uzyskania białej porcelany. Uzyskał porcelanę o żółtawej barwie, która w mniejszej ilości niż czerwona weszła do produkcji w 1713 roku. Nie udało się także wyprodukować odpowiednich farb do porcelany. Jedyną farbą, która powstała w tym okresie była farba o barwie masy perłowej, zwana opalową. Złote i srebrne malatury pochodzą z warsztatu drezdeńskiego złotnika Georga Funcke.
Upamiętnienie
W miejscowościach związanych z życiem Böttgera: Schleiz i Drezno znajdują się pomniki ceramika.
Przypisy Ingelore Menzhausen: Stara porcelana w Dreźnie. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1990 Krystyna Kubalska-Sulkiewicz, Monika Bielska-Łach, Anna Manteuffel-Szarota: Słownik terminologiczny sztuk pięknych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007.
Sztuka świata. T. 17. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2013, .
Kategoria:Niemieccy alchemicy Kategoria:Niemieccy ceramicy Kategoria:Saksończycy Kategoria:Urodzeni w 1682 Kategoria:Więźniowie Twierdzy Königstein Kategoria:Zmarli w 1719 Böttger