Istnienie układu planetarnego wokół Gwiazdy Barnarda było długo podejrzewane, ale nie udowodnione. Na początku lat 60. XX wieku, Peter van de Kamp błędnie postulował istnienie co najmniej jednego gazowego olbrzyma na orbicie wokół niej – teza ta była powszechnie akceptowana przez innych astronomów. Obecnie istnienie dużych planet zostało w zasadzie wykluczone, a postulaty van de Kampa odrzucone. Nie była to ostatnia podważona hipoteza na temat planet Gwiazdy Barnarda. Aktualnie (2025) obserwacje wskazują na istnienie czterech małych planet typu ziemskiego, okrążających tę gwiazdę po ciasnych orbitach.
Ze względu na bliskość, Gwiazda Barnarda była brana pod uwagę jako jeden z celów badań skupiających się nad realizacją szybkiej bezzałogowej podróży do pobliskiego systemu gwiezdnego w ramach Projektu Dedal.
Informacje ogólne Gwiazda Barnarda, czerwony karzeł typu widmowego M4, jest widoczna tylko za pomocą teleskopu. Jej obserwowana wielkość gwiazdowa wynosi 9,51, czyli tylko 1/27 jasności najsłabszej gwiazdy, którą można zaobserwować gołym okiem przy dobrej widoczności. Dla porównania, najjaśniejsza gwiazda nocnego nieba – Syriusz, ma jasność -1,5m, a najsłabiej widoczne gwiazdy ok.