Zewnętrzne oznaki godności Prócz biretów i oznaczeń tarczy arystokratom cesarstwa przysługiwały zewnętrzne oznaki godności. Najwyższe rangi otaczały herb płaszczem w kolorze błękitnym lub czerwonym (tylko rodzina cesarska), ozdobionym złotymi sznurami i chwostami. Dodatkowo obok tarczy lub za tarczą umieszczane były symbole piastowanego urzędu – np. laski Marszałka Francji, klucze Wielkiego Szambelana.
Zgodnie z dekretem różna była wielkość (liczba "liści") labrów otaczających herb: princes i diukowie mieli prawo do trzech złotych (z każdej strony tarczy), hrabiowie do podwójnych, górne złote, dolne srebrne, baronowie do podwójnych srebrnych, zasada ta jednak rzadko była stosowana. Książęta (princes) z rodziny cesarskiej mieli prawo do czerwonego płaszcza, usianego złotymi pszczołami, podbitego gronostajem. Książęta dygnitarze cesarstwa (princes grands dignitaires)Do dygnitarzy tej rangi byli zaliczani:Wielki Elektor (Grand-Électeur), Konetabl (Connétable), Wielki Admirał (Grand-Amiral), Arcykarclerz Stanu(Archi-Chancelier d'État), Arcykanclerz Cesarstwa (Archi-Chancelier de l'Empire), Arcyskarbnik (Archi-Trésorier), Wicekonetabl (Vice-Connétable), Wicewielki Elektor (Vice-Grand-Électeur) używali błękitnego płaszcza, usianego złotymi pszczołami, podbitego gronostajem, ze złotymi frędzlami.