Księga Arta Wirafa (Arda Wiraz Namag, Księga o pobożnym Wirazie) – jedna z ksiąg uważanych za świętą w zaratusztrianizmie.

O autorze Arda Wiraz namag nic nie wiadomo. Czasami uważa się, iż mógł to być jeden z bogobojnych komentatorów Awesty, żyjący w epoce Sasanidów (224–651 r. n.e.), zwykle jednak przyjmuje się, że tekst powstał dopiero w wieku IX n.e. Wskazuje na to głównie słownictwo użyte w Księdze..., oraz odniesienia do podboju Iranu przez Aleksandra Wielkiego, czyli wydarzenia podobne w charakterze do zawojowania kraju przez muzułmańskich Arabów, którzy – podobnie jak król macedoński – zniszczyli starożytną religię zaratusztriańską. Ścisłe datowanie nie jest możliwe, bowiem najstarsza zachowana kopia utworu pochodzi z XIV wieku.

Fabuła utworu zawiera opisy zaświatów, dokąd pobożny Wiraz się udał, by dowiedzieć się, co czeka nas po śmierci, a jednocześnie zweryfikować prawdziwość zasad wiary zaratusztriańskiej, wyznawanej po zniszczeniu świętych pism tej religii przez armię Aleksandra, zasad, które po tym wydarzeniu zachowały się wyłącznie w ludzkiej pamięci.