Przykładowo, jeżeli wyżej pokazana szklanka z topniejącym lodem znajduje się w otoczeniu o temperaturze 10 °C = 283K, stopieniu ulega 0,1 kg lodu, to przekazana energia będzie równa 33500 J (w przybliżeniu), i jeżeli ta ilość przekazanej energii cieplnej nie zmienia temperatury otoczenia, to w wyniku tego procesu: entropia wody zwiększa się o: 33500/273 = 122,7, entropia otoczenia maleje o: 33500/283 = 118,4, w efekcie tego procesu entropia układu złożonego ze szklanki wody i jej bezpośredniego otoczenia zwiększa się o: 122,7 – 118,4 = 6,3 [J/K].
W 1877 r. Ludwig Boltzmann, wyjaśniając zasady termodynamiki na podstawie fizyki statystycznej, wykazał, że entropię można przedstawić jako funkcję prawdopodobieństwa zaistnienia danego stanu układu. Im dany stan układu jest bardziej prawdopodobny, tym wyższa jest jego entropia. Co inaczej można określić, że entropia jest funkcją liczby sposobów, na jaką może zostać zrealizowany dany makrostan, czyli jest tym większa, z im większej liczby mikrostanów dany makrostan się składa.
gdzie: – entropia makrostanu, – stała Boltzmanna, – liczba mikrostanów makrostanu.