thumb|Grób Jerzego Szuriga na cmentarzu w Palmirach Jerzy Szurig (Schurig), pseud Nader (ur. 1 maja 1893 w Warszawie, zm. 12 czerwca 1941 w Palmirach) – polski działacz niepodległościowy i syndykalistyczny, publicysta związany z lewicą sanacyjną, czołowy – obok Kazimierza Zakrzewskiego – teoretyk polskiego syndykalizmu, współzałożyciel Związku Syndykalistów Polskich, adwokat, plutonowy rezerwy Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 1 maja 1893 w Warszawie, ówczesnej stolicy Królestwa Polskiego, w rodzinie Bolesława i Joanny z domu Kadecz. Był starszym bratem Wacława (1896–1992), ekonomisty. W 1905 wziął udział w strajku szkolnym. W tym samym roku rozpoczął naukę w Gimnazjum gen. Pawła Chrzanowskiego. Po zdaniu matury wyjechał do Francji, gdzie rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Paryskiego. W czasie studiów był członkiem Związku Młodzieży Postępowo-Niepodległościowej i Związku Strzeleckiego.
W 1914, po wybuchu I wojny światowej, wstąpił jako ochotnik do I-go Oddziału Polskiego we Francji. Wyróżnił się 18 stycznia 1915 w walkach w Szampanii. Kapitan Jan Kozierowski w sporządzonym wniosku na odznaczenie Jerzego Szuriga orderem „Virtuti Militari” napisał: