Pochodzenie (dziecka, osoby) – w prawie i genealogii stwierdzenie, że dane dziecko (dana osoba) zostało urodzone przez określoną kobietę w wyniku poczęcia z określonym mężczyzną. Pochodzenie może być jednocześnie faktem prawnym i genetycznym, możliwe jest też, że pochodzenie prawne nie pokrywa się z pochodzeniem genetycznym. W niektórych przypadkach zachodzić może sytuacja, że nie można ustalić bądź z różnych przyczyn nie ustalono pochodzenia dziecka od jakiegokolwiek mężczyzny, a jeszcze rzadziej – że nie da się ustalić pochodzenia nawet od matki.
Pochodzenie prawe i naturalne W prawie kanonicznym rozróżnia się (kan. 1137 i nn. KPK), a w dawnym prawie cywilnym i rodzinnym rozróżniało sięPiotr-Mieczysław Gajda, Prawo małżeńskie Kościoła Katolickiego, Wydawnictwo BIBLOS, Tarnów 2000 (), rozdz. VIII pkt 2.3 – zobacz http://www.opoka.org.pl/biblioteka/T/TA/TAI/pr_malzenskie_08.html. – pochodzenie dziecka z prawego łoża (pochodzenie/dziecko prawe, legalne; łac. 'legitimi thori’), tj. ze związku będącego małżeństwem, od pochodzenia z nieprawego łoża (pochodzenie/dziecko nieprawe, naturalne, nieślubne, pozamałżeńskie;