Pokrewieństwo prawne a faktyczne Co do zasady w linii prostej pokrewieństwo prawne (legalne, urzędowe, cywilne, metrykalne, kościelne, kanoniczne, księgowe itd.) pokrywa się z pochodzeniem biologicznym (genetycznym, naturalnym, faktycznym, prawdziwym itd.), tzn. dziecko zostało poczęte przez parę osobników będących jednocześnie w świetle prawa jego rodzicami. Istnieje jednak szereg sytuacji, w których dziecko prawnie pochodzi od jednego człowieka (lub pary), a faktycznie od innego: adopcja (przysposobienie) (zwłaszcza adoptio plus plena) – w zakresie niektórych skutków prawnych, uznanie ojcostwa cudzego dziecka, którego bezskuteczności nie ustalono (do osiągnięcia pełnoletności przez dziecko, chyba że pozew wnosi ono po tym momencie, prokurator albo RPO; pozwu nie można wnieść po śmierci pełnoletniego dziecka, choć postępowanie wszczęte przez dziecko może się toczyć dalej po jego śmierci), nie-zaprzeczenie ojcostwa cudzego dziecka, wobec którego zachodziło jedno z domniemań ojcostwa (nieślubne dziecko) (zaprzeczenie ojcostwa dopuszczalne jak ustalenie bezskuteczności uznania ojcostwa), różne sytuacje związane z zapłodnieniem in vitro (w tym surogatki), gdzie ojciec nie jest ojcem prawnym, albo też, surogatka zachowała genetycznie obce dziecko, podmiana dziecka (np.