Granica pomiędzy Żubardziem Starym (radogoskim) a Nowym (bałuckim) biegła linią nieco łamaną, ale generalnie wzdłuż obecnej ul. Sprawiedliwej (przypuszcza się, że jest to pamiątka „sprawiedliwego” podziału spornego lasu).
Tak więc, np. mieszkańcy dzisiejszej ul. Bolesława Limanowskiego pomiędzy Urzędniczą a Rumuńską (tu był kiedyś most na Bałutce) mogą mówić, że mieszkają na Żubardziu.
Żubardź Południowy Pozostaje do omówienia kwestia obszaru dziś określanego jako Żubardź, jednak leżącego poza wyżej opisanymi granicami, to jest na południe od linii ulic Wrześnieńskiej i Powstańców Wielkopolskich.Tereny między tymi ulicami a Drewnowską należały do Łodzi „od zawsze”, czyli od założenia miasta w pierwszej ćwierci XV wieku.
Bardzo wcześnie wykarczowano tam las i stanowiły one tereny rolnicze mieszkańców Łodzi aż do końca XIX wieku. Pamięć o leśnej przeszłości jednak pozostała, bo część gruntów od Piwnej do Stolarskiej jeszcze ok. 1820 roku nazywana była „Niedźwiedź”.