(wym. ˈcziuauaˈ) – rasa psa należąca według klasyfikacji FCI do grupy 9 - psów ozdobnych i do towarzystwa, nie podlegająca próbom pracy. Istnieją dwie odmiany tej rasy: krótkowłosa i długowłosa. Typ wilkowaty.
Rys historyczny Przedstawiciele tej rasy to to potomkowie starożytnych, podobnych, ale nieco większych psów żyjących na dworach azteckich władców, znanych jako Techichi. Najstarsza rasa w Ameryce Północnej. Nazwa tej rasy psów pochodzi od miejscowości i stanu w Meksyku (w języku hiszp. chihuahueño). W Stanach Zjednoczonych pierwszych przedstawicieli rasy zarejestrowano w księdze hodowlanej Kennel Club w roku 1904. W roku 1967 rasa znajdowała się już na 5. miejscu pod względem liczby wpisów do księgi hodowlanej (37 000 zarejestrowanych psów). Pierwszy zarejestrowany angielski miot chihuahua przyszedł na świat w roku 1934. W Niemczech pierwsze psy tej rasy zarejestrowano w księdze hodowlanej w roku 1956.