Dominik Alojzy Gonzaga Magnuszewski herbu Ogończyk (ur. 21 czerwca 1809Magnuszewskiego komedyjka o starokawalerstwie; zob. Akta stanu cywilnego, cyrkuł 7 w Warszawie, parafia św. Jana, Akta urodzin, mf w Archiwum Państwowym m. st. Warszawy nr 301 027. w Warszawie, zm. 27 lutego 1845 w Gwoźdźcu) – polski dramatopisarz, poeta, prozaik.
Życiorys Pochodził z rodziny szlacheckiej. Ojciec Hiacynt Magnuszewski posiadał wieś Ustanów pod Piasecznem, matką była Marianna z Borakowskich. Był wnukiem sędziego Dominika Marcelego Borakowskiego. Wcześnie osierocony przez matkę, zamieszkał wraz z ojcem i trójką rodzeństwa w Warszawie u dziadka, sędziego Borakowskiego.
W czasie nauki w Liceum Warszawskiem i na Wydziale Prawa na Królewskim Uniwersytecie Warszawskim przyjaźnił się z Chopinem, Krasińskim, Gaszyńskim i Henrykiem Cieszkowskim.
Uczestniczył w powstaniu listopadowym w stopniu podporucznika. Po kapitulacji przekroczył granicę Prus z korpusem gen. Rybińskiego.
Następnie osiadł we Lwowie, gdzie należał do grupy literackiej „Ziewonia”. Pisał w „Dzienniku Mód Paryskich” i w „Tygodniku Literackim”.