Modele Erlanga – model stochastyczny stosowany do analizy ruchu w systemach kolejkowych, zaproponowany przez duńskiego matematyka Agnera Krarupa Erlanga. Najczęściej jest wykorzystywany w analizie ruchu w sieciach telekomunikacyjnych, choć równie dobrze może służyć do analizy obsługi klientów w supermarkecie lub na stacji benzynowej. Modele takie pozwalają oszacować prawdopodobieństwo blokady (sytuacji gdy klient nie może być obsłużony) przy danych parametrach modelu. Wiedza ta może posłużyć do doboru parametrów w sposób, który pozwoli osiągnąć wymaganą jakość usługi (QOS).
Wyróżnia się trzy modele Erlanga: model Erlang B, rozszerzony model Erlang B i model Erlang C.
Założenia ogólne W systemie kolejkowym mamy do czynienia ze skończoną liczbą serwerów (np. operatorów telefonicznych, kas w supermarkecie) i bardzo dużą liczbą klientów Przyjmuje się, że Co jakiś czas klienci wysyłają losowo żądanie obsługi, co odpowiada sytuacji gdy abonent telefoniczny wybiera numer, a klient decyduje się podejść do kasy. W swojej pierwszej pracy Erlang wykazał, że losowe żądania obsługi mają rozkład PoissonaThe Theory of Probabilities and Telephone Conversations, „Nyt Tidsskrift for Matematik B”, vol. 20, 1909.. W rzeczywistości nie musi to być regułą, gdyż w przypadku blokady operatora, abonent zazwyczaj próbuje połączyć się jeszcze raz.