budynek spłonął ok. roku 1998) która później służyła jako miejsce letnich kolonii dla dzieci pracowników Zakładów Poznańskiego.
Po przeciwnej stronie al. Włókniarzy (obecnie skwer, kościół i plebania parafii Najświętszego Zbawiciela) powstała piwiarnia, ogródek i niewielki park braci Gehlig, właścicieli dużego browaru przy Ogrodowej 9 (dziś teren Parku Staromiejskiego).
Wiek XX W pierwszej dekadzie wieku rozwój przemysłu zniweczył letniskowy charakter Kozin. Budowa tkalni wełny Teodora Fiszera (Długosza 43) oraz torów kolei Warszawsko-Kaliskiej (1902), częściowo przebiegających przez tereny piwiarni Gehligów, przyspieszyły urbanizację osiedla. Zabudowane zostały ulice: Pietrusińskiego, Okrzei, Gazowa, Waryńskiego i Górna w części wschodniej Kozin oraz Wapienna i Letnia w części zachodniej. Powstałe ok. 1910 w magistracie plany wytyczenia na Kozinach nowych ulic i ich zabudowy zniweczyła I wojna światowa.
W roku 1912 na gruntach, stanowiących własność I.Poznańskiego za "cmentarzami" zostały wybudowane boisko i korty tenisowe Łódzkiego Klubu Sportowego. Zimą 1914/1915 drewniana trybuna i inne obiekty stadionu zostały rozebrane przez mieszkańców Łodzi na opał i nigdy już nie zostały odbudowane.