thumb|240px|Jerzy Drzewiecki i Jerzy Wędrychowski przy samolocie RWD-7 Jerzy Drzewiecki (ur. 7 sierpnia 1902 w Warszawie, zm. 15 maja 1990 w Ottawie) – polski inżynier, konstruktor lotniczy i pilot doświadczalny.
Życiorys Urodził się w rodzinie doktora medycyny, homeopaty Józefa (1860–1907) i Jadwigi Alfonsyny z Jankowskich h. Jastrzębiec (1879–1949). Miał siostrę Jadwigę po mężu Englicht (1904–1944). Od 1912 r. uczęszczał do szkoły H. Rygiera w Grodzisku Mazowieckim, od 1914 r. do szkoły Wojciecha Górskiego w Warszawie. W roku 1915 rozpoczął naukę w gimnazjum im. Emiliana Konopczyńskiego w Warszawie.
Od 12 lipca do 4 grudnia 1920 brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej, walczył ochotniczo w 8 pułku artylerii polowej; wówczas zaprzyjaźnił się z Stanisławem Wigurą.
W 1921 r. zdał egzamin dojrzałości i 1 października 1921 r. rozpoczął studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej razem z m.in. ze: Stanisławem Nowkuńskim, Stanisławem Praussem, Stanisławem Rogalskim i Stanisławem Wigurą.
W 1924 r. skonstruował szybowiec JD-1 (SL-2 „Czarny Kot”), który wziął w 1925 r. udział w II Wszechpolskim Konkursie Szybowcowym na Oksywiu.