Od 1934 roku było także siedzibą wiejskiej gminy Komarno.
Ostatnim polskim burmistrzem Komarna był Michułka (podczas wojny wywieziony na wschód, zmarł na ziemi uzbeckiej).
We wrześniu 1939 roku samoloty Luftwaffe bestialsko, z niskiego pułapu przy bezchmurnym niebie, zbombardowały na stacji kolejowej Komarno-Buczały pociąg z uchodźcami – rodzinami polskich oficerów. Ofiarami tej zbrodni na cywilnej ludności były dziesiątki zabitych i rannych kobiet i dzieci.
W czerwcu 1941, w obliczu ataku Niemiec na ZSRR NKWD zamordowało w więzieniu w Komarnie przetrzymywane tam osoby. Niemcy wkroczyli do Komarna w nocy z 29 na 30 czerwca 1941. Następnego dnia mieszkańcy miasta odnaleźli na terenie więzienia grób z 23 ciałami ofiar NKWD. Do rozkopania grobu i wydobywania zwłok zmuszono Żydów, których bito i maltretowanoKai Struve, “Deutsche Herrschaft, ukrainischer Nationalismus, antijüdische Gewalt. Der Sommer 1941 in der Westukraine”, Walter de Gruyter GmbH, Berlin/Boston 2015, ISBN 978-3-11-035998-5, e-ISBN (PDF) 978-3-11-036022-6, s. 444-445.