Chłodnictwa i inicjatorem powołania Rady Współpracy Projektowej, koordynującej działania w zakresie projektowania i konstrukcji oraz opiniującej ew. zalecającej uruchomienie produkcji nowych maszyn i aparatury chłodniczej.
W latach 1963–1995 był członkiem Komisji III, następnie B2 (maszyny i urządzenia chłodnicze) Międzynarodowego Instytutu Chłodnictwa (IIR). W latach 1963–1987 brał udział w siedmiu Międzynarodowych Kongresach Chłodniczych IIR i jedenastu dużych konferencjach międzynarodowych na których wygłaszał referaty, odczyty i prelekcje publikowane w materiałach kongresowych i czasopismach naukowo-technicznych. W latach 1983–1988 był członkiem Międzynarodowego Towarzystwa Energii Słonecznej (ISES). Jako ekspert UNIDO i UNESCO był delegowany do krajów Afryki Równikowej celem opracowania raportu dotyczącego najlepszych rozwiązań technicznych dla wykorzystania energii słonecznej w gospodarkach tych krajów.