Cytaty Starego Testamentu w nowotestamentowym tekście oznakowane zostały na marginesie przy pomocy znaku 〉C.R. Gregory, „Canon and Text of the New Testament” (1907), s. 342.. Jedyne dekoracje kodeksu występują na końcu każdej księgi w kolofonach. Wielkie litery na marginesie oznaczają początek nowej sekcji, podobnie jak w kodeksach Efrema i Kodeksie Bazylejskim. Kodeks Aleksandryjski jest najstarszym rękopisem Nowego Testamentu, który przy pomocy inicjałów oznacza nowe sekcjeEberhard Nestle and William Edie, Introduction to the Textual Criticism of the Greek New Testament, Londyn, Edynburg, Oxford, New York, 1901, s. 59..
Bardzo często w Kodeksie Aleksandryjskim występuje błąd izofonii – zamiany samogłosek na inne podobnie brzmiące. Litery Ν oraz Μ są czasem mylone, dyftong ΓΓ zastępowany jest przez ΝΓ. Bywa to podawane jako argument świadczący za Egiptem jako miejscem powstania rękopisuS.P. Tregelles, „An Introduction to the Critical study and Knowledge of the Holy Scriptures”, London 1856, s. 155., jednak pogląd ten nie jest powszechnie uznawanyRobert Waltz, Encyclopedia of Textual Criticism..