odwiedził Europę jako jeden z dwóch tłumaczy w czterdziestoosobowej misji wysłanej przez siogunat. Rozmowy prowadzone były w Anglii, Francji, Holandii, Prusach i Rosji. Trwało to prawie cały rok.

Informacje zdobyte podczas podróży zaowocowały słynną pracą Seiyō-jijō („Stosunki w świecie zachodnim”), którą opublikował w dziesięciu tomach w latach: 1867, 1868 i 1870. Opisywała ona zachodnią kulturę, technikę i obyczaje w prosty, łatwy do zrozumienia sposób. Szybko stała się bestsellerem. Niedługo po tym został uznany za czołowego eksperta w dziedzinie Zachodu. Postanowił, że jego misją życiową będzie edukowanie swoich rodaków w nowych kierunkach myślowych, które zaowocują wzmocnieniem Japonii i uchronią ją przed europejskim imperializmem.

Praca thumb|left|Dom Fukuzawy w Nakatsu Twórczość Fukuzawy była jego największym wkładem w okres Meiji. Reprezentował nurt oświeceniowy i pozytywistyczny w literaturze japońskiej pierwszego dwudziestolecia (1868–1890) ery MeijiW okresie tym wyróżnia się jeszcze nurty: literatury tradycyjnej, tłumaczonej oraz powieści politycznej..