Broadcast: Rozsyłanie danych do każdego możliwego odbiorcy, pozwala na wysłanie danych tylko raz, a wszyscy odbiorcy dostają ich kopie. W protokole IP, adres umożliwia ograniczone rozsyłanie danych tą metodą. Dodatkowo, kierowane (ograniczone) rozsyłanie może być dokonywane przez kombinacje prefiksów sieci z sufiksami odbiorców stworzonymi z binarnych jedynek. Przykładowo, rozsyłanie danych do wybranej grupy odbiorców w sieci z prefiksem dokonywane jest z adresu IP (zakładając, że maska podsieci to ).
Multicast: Adres tego typu przypisany jest do grupy zainteresowanych odbiorców. Zgodnie z , adresy od do są wyznaczone jako adresy dla multicastu. Ten zakres adresów był pierwotnie nazywany „klasą D”. Nadawca wysyła pojedynczy datagram (z adresu przypisanego do unicastu) do „ogólnego” adresu multicastu, a rutery pośredniczące zajmują się kopiowaniem i dalszym przesyłaniem kopii do wszystkich zainteresowanych odbiorców.