Był członkiem Ligi Narodowej.
Na życzenie Józefa Piłsudskiego wszedł w skład Komitetu Narodowego Polskiego w 1919 roku..
Po wojnie Smulski utworzył Kongres Wychodźstwa, ale jego znaczenie nie było wielkie, zwłaszcza że po I wojnie światowej Polonia miała poważne problemy (m.in. z bezrobociem). W latach dwudziestych XX wieku zaczął borykać się z problemami finansowymi (era nadchodzącego Wielkiego Kryzysu), zachorował na raka i prawdopodobnie z tego powodu popełnił samobójstwo.
Był wielce oddany sprawie polskiej i Polonii, więc pochowano go z honorami na polskim cmentarzu św. Wojciecha w Niles (nad grobem przemawiał Paderewski). W miejscu gdzie został pochowany stoi pomnik Smulskiego, ale jako samobójca nie jest pochowany w poświęconej ziemi. Ziemia została zdekonsekrowana, grobowiec otoczono alejkami.
W chicagowskiej dzielnicy Wicker Park znajduje się kilka domów, w których bywał i grał Paderewski. Jeden z nich należał do Jana Smulskiego – okazała rezydencja pod adresem 2138 W. Pierce, odkupiona od niemieckiego przedsiębiorcy Hansa D. Runga właściciela Wolf Brothers Wood Milling Company. Dom ten służył potem jako polski konsulat.
Zobacz też Trójkąt Polonijny historia Polski (1914-1918)