Tak obmyślony scenariusz jednak Piesiewicz i Kieślowski ostatecznie odrzucili, pozostawiając jedynie motyw tajemniczej koperty. Ów motyw miał podłoże autobiograficzne; Piesiewicz jeszcze za młodu przeżył traumę, gdy odnalazł w bibliotece rodziców kopertę z napisem „Otworzyć po mojej śmierci”, którą okazał się testament. Po latach w wywiadzie z Mikołajem Jazdonem Piesiewicz przyznawał: „Gdybyśmy dzisiaj pisali ten scenariusz, gdybym miał napisać jakąś nową jego wersję, skupiłbym się na pytaniu: czy wolno czytać cudze listy?”
Główną rolę Anki Kieślowski powierzył Adriannie Biedrzyńskiej, zaś rolę Michała odegrał Janusz Gajos. Za zdjęcia do filmu odpowiadał operator Krzysztof Pakulski. Telewizyjna premiera Dekalogu IV w Polsce odbyła się 25 maja 1990 roku.
Odbiór Françoise Aude, a za nią także Grażyna Stachówna, odbierały napięcie pomiędzy Anką a Michałem jako przejaw „pokusy kazirodczej”, ostatecznie przezwyciężonej przez bohaterów. Dominika Dobosz twierdziła, że pod tym względem „Symboliczne spalenie koperty jest przełomem. Ten, z pozoru nic nie znaczący akt, pociąga za sobą olbrzymie konsekwencje. Prowadzi bowiem do zerwania z przeszłością, prawda ukryta w kopercie zostaje zniszczona na zawsze. Wątpliwa przeszłość zostaje spalona do zera”.