Z tego powodu w rządzie zaczęto wskazywać na potrzebę budowy jednej, dużej wieży nadawczej, która byłaby w stanie objąć swoim zasięgiem cały ten region.
W 1957 roku parlamentarzysta założył Nippon Television City Corporation (NTCC) w celu budowy wieży nadawczej ze środków prywatnych. Architektem projektu został Tachū Naitō. Budowla miała zostać nowym symbolem miasta oraz rozwijającego się po wojnie kraju. Wieża, według pierwszych propozycji, miała mieć 380 metrów wysokości, jednak z powodu braku materiałów budowlanych, przez okres odbudowy kraju po wojnie, który dobiegał w tamtym okresie do swojego końca, wysokość ta została zmniejszona do 333 metrów, aby zaspokoić potrzeby nadawców telewizyjnych, obejmując sygnałem cały region Kantō.
Budowę Tokyo Tower rozpoczęto 23 czerwca 1957 roku. W pracach budowlanych udział brało 220 tysięcy pracowników. Wieża została ukończona w 543 dni, stając się najwyższą wolnostojącą wieżą na świecie, przewyższając francuską wieżę Eiffla. Jej oficjalne otwarcie dla zwiedzających miało miejsce 23 grudnia 1958 roku, w okresie szybkiego wzrostu gospodarczego kraju, który był początkiem japońskiego cudu gospodarczego. Wieża z tego powodu stała się symbolem powojennej odbudowy i odnowy kraju.