Lud Paryża wystąpił jednak przeciwko decyzji Konwentu. Aresztowani, rozwiezieni do różnych więzień, zostali z nich uwolnieni i przeniesieni triumfalnie do ratusza. Wszyscy oczekiwali od Robespierre’a, by stanął na czele insurekcji, jednak ten wahał się i dopiero około północy podpisał dekret wzywający do broni. Było już jednak za późno – grupa straży Konwentu wdarła się do ratusza i aresztowała obecnych. Robespierre został odwieziony do Conciergerie z raną po prawej stronie szczęki. Pochodzenie tej rany pozostaje przedmiotem sporów – z jednej strony żandarm Charles-André Merda utrzymywał, że to on postrzelił „tyrana”, co pasowałoby do ogólnie brutalnego zachowania strażników (Couthon zrzucony ze schodów, zmasakrowana twarz Hanriota). Z drugiej strony istniały opinie, iż Robespierre nie chciał oddać się żywy w ręce swoich wrogów, lecz jego próba samobójcza została w ostatniej chwili udaremniona.
10 thermidora Wszyscy aresztowani deputowani zostali uznani za wyjętych spod prawa i w związku z tym straceni bez sądu, po zwykłym ustaleniu tożsamości. Razem z Robespierre’em na placu Rewolucji zgilotynowano dalsze 21 osób, a w dniach następnych kolejnych 70 podejrzanych o sympatyzowanie z obalonym rządem.
Bibliografia
Jan Baszkiewicz: Maksymilian Robespierre, Wrocław, Ossolineum 1976.
Kategoria:1794 w Europie Kategoria:Rewolucja francuska