Nadajniki radiostacji, 2 o mocy w.cz. każdy, produkcji firmy Brown Boveri były w tym czasie największymi na świecie i moc uzyskiwano z jedynie 2 połączonych równolegle jednostek, co miało wpływ na obniżenie kosztów eksploatacyjnych oraz zakupu. Zastosowano w nich znaczną na owe czasy tranzystoryzację, głównie w torach automatyki i kontroli oraz w stopniach mocy w.cz. do . Stopnie mocy torów w.cz. pracowały na lampach wapotronowych chłodzonych poprzez odparowanie wody w układzie zamkniętym. Ciepło uzyskiwane z chłodzenia wykorzystywano do ogrzewania pomieszczeń radiostacji.
Nadajniki posiadały duży stopień automatyzacji pracy i kontroli, jak na ten czas budowy obiektu; samo załączenie nadajników uruchamiało się jednym przyciskiem, natomiast resztę procesu kontrolowały komputery. Nadzór nad pracą urządzeń ułatwiały liczne urządzenia kontrolne i sygnalizacyjne. Dla stopni końcowych zastosowano prostowniki tyrystorowe o dużej odporności na przeciążenia. thumb|240px|Usytuowanie i sylwetka WRC – fragment prospektu rozdawanego gościom odwiedzającym RCN Konstantynów Antena była konstrukcją ćwierćfalową, izolowaną i zasilaną u podstawy, lecz o zwiększonej wysokości odpowiadającej konstrukcji półfalowej i uziemionej w połowie wysokości anteny, co rozwiązywało trudności związane m.in. z ochroną przepięciową.