thumb|Herb ziemi lwowskiej thumb|Sztandar ziemi lwowskiej z okresu bitwy pod Grunwaldem mały|Po lewej stronie herb Ziemi lwowskiej na zbudowanej w latach 1554-1560 renesansowej bramie zamku w Brzegu na Dolnym Śląsku. mały Ziemia lwowska (łac. terra Leopoliensis; ukr Львівська земля) – jednostka administracyjna Królestwa Polskiego, część województwa ruskiego w okresie I Rzeczypospolitej, 1340–1772. Stolicą ziemi lwowskiej był Lwów. Sejmiki ziemskie odbywały się we Lwowie, Trybunał Prowincji Małopolskiej we Lwowie, na równych prawach co Lublin, orzekał sprawy dla woj. ruskiego, bełskiego, wołyńskiego, podolskiego, bracławskiego, czerniechowskiego i kijowskiego.
Podział administracyjny Powiaty powiat lwowski, stolica Lwów, starostwo grodowe, sejmik deputacki (ziemski) i gospodarski, powiat żydaczowski, siedziba Żydaczów, starostwo grodowe,
Starosta lwowski zwoływał popis całej szlachty ziemi : lwowskiej i żydaczowskiej pod Glinianami. Powiaty obierały 6 deputatów na Trybunał Koronny i Trybunał Skarbowy Radomski na sejmiku deputackim i gospodarczym.