thumb|Nagrobek biskupa Wojciecha Tomaki na Cmentarzu Głównym w Przemyślu Wojciech Tomaka (ur. 27 lutego 1875 w Trzebownisku, zm. 6 lutego 1967 w Przemyślu) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy przemyski w latach 1934–1967.
Życiorys Urodził się 27 lutego 1875 w Trzebownisku. W 1895 zdał egzamin dojrzałości w Cesarsko-Królewskim Wyższym Gimnazjum w Rzeszowie, po czym odbył studia w przemyskim seminarium duchownym. Święcenia prezbiteratu otrzymał 8 czerwca 1899 w Przemyślu. Studia kontynuował na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie, uzyskując w 1903 doktorat.
Pracował jako wikariusz w Połomi i Łące. Był katechetą i dyrektorem Żeńskiego Seminarium Nauczycielskiego w Przemyślu. W przemyskim seminarium duchownym piastował stanowisko prefekta i prowadził wykłady z katechetyki, podjął również wykłady w instytucie teologicznym. Zajmował urzędy radcy i referenta konsystorza biskupiego, oficjała sądu biskupiego, a także kapelana i sekretarza biskupa diecezjalnego przemyskiego Józefa Sebastiana Pelczara. W 1916 otrzymał przywilej noszenia rokiety i mantoletu, w 1923 został ustanowiony kanonikiem gremialnym kapituły przemyskiej, a w 1925 został obdarzony godnością prałata domowego Jego Świątobliwości. Był członkiem wydziału koła Towarzystwa Szkoły Ludowej im. H.