thumb|300px|Schemat instalacji cyklu. Ke – kocioł parowy, T – turbina, G – generator, Ko – skraplacz, Sp – pompa wody zasilającej thumb|300px|Cykl w układzie p-V|alt=przemiana 3-4 to przemiana izochoryczna, a nie izentropowa thumb|300px|Cykl w układzie T-s Obieg Rankine’a (dokładniej obieg Clausiusa-Rankine’a) jest obiegiem porównawczym dla procesów, w których zachodzi parowanie i skraplanie czynnika roboczego np. dla konwencjonalnych lub jądrowych siłowni parowych, agregatów chłodziarek i pomp ciepła.
Jest on złożony z następujących przemian: 1 – 2 – izentropowego (adiabatycznego) rozprężania pary w turbinie parowej, 2 – 3 – izobarycznego skroplenia rozprężonej pary (odprowadzenia ciepła w skraplaczu), 3 – 4 – izochorycznego pompowania kondensatu w pompie, 4 – 1 – izobarycznego podgrzewania cieczy (wody), jej odparowania oraz przegrzewania powstałej pary w kotle parowym lub wytwornicy pary.
Sprawność obiegu dla wody może wynosić 0,4-0,6, w praktyce bliższa dolnej granicy, co wynika z odchyłek przemian od założeń teoretycznych obiegu (np.