W ciągu całej misji Courier 1B przesłał około 50 mln słów tekstu.
Budowa i działanie Zleceniodawcą budowy satelity było amerykańskie ministerstwo obrony, a wykonawcą Western Development Labs, część firmy Philco Corporation, wcześniej znanej jako Fort Monmouth Laboratories, a teraz stanowiące część Space Systems/Loral – oddziału firmy Loral Space & Communications.
Statek miał kształt kuli o średnicy 1,3 m. Jego powierzchnię pokrywało 19 152 (około 80% powierzchni kuli satelity) ogniw słonecznych, wytwarzających 52 W energii, zasilających akumulatory NiCd. Courier 1B wyposażony został w 5 urządzeń magnetofonowych: cztery dla tekstów pisanych, jeden dla mówionych. Zdolność przyjmowania zapisów wynosiła 74 000 słów na minutę. Dla uniknięcia zakłóceń wywołanych przez burze magnetyczne i sygnały zwykłej łączności wybrano zakres częstotliwości 2000 megaherców i szerokość pasma 50 kiloherców. Aparatura elektroniczna o masie 136 kg spełniała rolę 20 kanałów dalekopisów i 4 kanałów telefonicznych. Dwie stacje Fort Monmouth (New Jersey) i Ponce (Portoryko) odległe od siebie o