Historia zatoczyła koło, ponieważ Papec tak jak zaczynał karierę – na pozycji lewego obrońcy – tak skończył, gdyż z braku lewego obrońcy w zespole Junaka został przez trenera wystawiany na tej właśnie pozycji.

Papec pojawił się sześciokrotnie w barwach reprezentacji „B” (1956–1959), natomiast w reprezentacji Jugosławii wystąpił 5 razy, zdobywając aż 4 gole. W reprezentacji zadebiutował 14 maja 1953 w rozgrywanym w Brukseli meczu przeciwko Belgii wygranym przez Jugosławię 3:1. Ostatni raz w reprezentacji wystąpił 23 grudnia 1956 w meczu przeciwko Indonezji rozgrywanym w Dżakarcie wygranym przez ekipę z Jugosławii 5:1. Według historyków chorwackiego futbolu, spotkanie to jest uznawane za nieoficjalne spotkanie reprezentacji Chorwacji, gdyż dziesięciu zawodników uczestniczących w tym spotkaniu pochodziło z Chorwacji.

Papec uczestniczył wraz z reprezentacją na mistrzostwach świata 1954 rozgrywanych w Szwajcarii. Papec pomimo tego, że dotychczas w reprezentacji wystąpił tylko raz, został powołany na te mistrzostwa przez selekcjonera Jugosłowian, Aleksandra Tirnanicia. Jugosłowianie trafili do grupy z Brazylią, Francją i Meksykiem. Jugosłowianie wyszli z grupy dzięki zwycięstwie nad Francją 1:0 oraz nieoczekiwanemu remisowi z Brazylią 1:1.