thumb|upright|Ludwik Hirszfeld, zdjęcie wykonane w 1916 r. podczas I wojny światowej w Serbii Ludwik Hirszfeld (ur. 5 sierpnia 1884 w Warszawie, zm. 7 marca 1954 we Wrocławiu) – polski lekarz, bakteriolog i immunolog, twórca polskiej szkoły immunologicznej oraz nowej dziedziny nauki – seroantropologii, wprowadził oznaczenia grup krwi układu AB0.

Życiorys Urodził się w zasymilowanej rodzinie żydowskiej zamożnego kupca Stanisława Hirszfelda i Jenny z Ginsbergów. Po ukończeniu w 1902 r. gimnazjum humanistycznego w Łodzi studiował na Wydziale Medycznym w Würzburgu (1902–1904), a następnie na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie (1904–1907). W 1907 r. otrzymał z najwyższym wyróżnieniem („Cum eximia laude”) dyplom doktora nauk medycznych na podstawie pracy Badania nad aglutynacją krwi i ich podstawy fizykalne. W latach 1907–1911 pracował w Instytucie Badań Raka w Heidelbergu. Od 1911 r. pracował w Zakładzie Higieny uniwersytetu w Zurychu, gdzie w 1914 r. habilitował się na podstawie pracy nad związkiem zjawisk odpornościowych i krzepliwości krwi i otrzymał tytuł docenta.

W czasie I wojny światowej uczestniczył w zwalczaniu epidemii tyfusu plamistego w Serbii oraz uczestniczył w organizowaniu tamtejszej służby zdrowia.