Przed drugim wejściem wojsk szwedzkich do Warszawy (podczas III wojny północnej w 1702 r.) zakonnicy zdążyli wywieźć do Gdańska wszystkie cenne przedmioty, które powróciły do Warszawy dopiero w 1713 r.

W 1944 r. kościół został zburzony przez Niemców. Został odbudowany w latach 1947–1959 pod nadzorem Haliny Kosmólskiej w szacie wczesnobarokowej (zburzono wówczas ocalałą w czasie wojny neogotycką fasadę świątyni)Jerzy S. Majewski Warszawa nieodbudowana. Dominikanie z Nowego Miasta..

W 1965 roku świątynia wraz z zespołem klasztornym dominikanów została wpisana do rejestru zabytków.

Wyposażenie Z dawnego bogatego wyposażenia zachowały się m.in.: kaplica Kotowskich z lat 1691–1694, według projektu Tylmana van Gameren, zrealizowanego przez Józefa Szymona Bellottiego, odrestaurowana w czasie odbudowy kościoła. Po odbudowie kościoła, w kaplicy umieszczono łaskami słynący obraz Matki Bożej Różańcowej, przywieziony z Czortkowa na Kresach Wschodnich. Rzeźba Ecce Homo z kościoła Dominikanów we Lwowie autorstwa Antoniego Osińskiego (w kaplicy Kotowskich) Nagrobek Katarzyny z Kosińskich Ossolińskiej z 1607 Nagrobek Anny z Dobrzykowskich Tarnowskiej z 1616 Epitafium Reginy Sroczyńskiej z 1689 Epitafium w języku staroormiańskim małżonków Jakuba (zm. 1683) i Marianny (zm.