Był odznaczony austro-węgierskim Orderem Korony Żelaznej III klasy.

Niezorientowany w miejscowych stosunkach, nie orientował się w nastrojach ludności w czasach rodzenia się nowych prądów politycznych; dopuścił do rozwoju polskich ugrupowań zbrojnych na terenie poddanym jego policyjnemu nadzorowi. Również po wybuchu wojny w 1914 roku wykazywał niekompetencję; załamany psychicznie opuścił Kraków. Wrócił do wiedeńskiego MSW na stanowisko referenta prawnego.

thumb|240px|Tabliczka nagrobna Po rozpadzie Austro-Węgier i odzyskaniu niepodległości przez Polskę został zatrudniony w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych w Warszawie na stanowisku naczelnika wydziału. Powracające zaburzenia psychiczne zmusiły go do wycofania się ze służby państwowej; przeniósł się do Krakowa, gdzie wkrótce zmarł w szpitalu. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Żonaty z Marią Müller, z którą miał syna Franciszka Józefa (1900–1940), rotmistrza 1 Pułku Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego i córkę Marię.

Spoczywa na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 16, rząd 3, miejsce 13).

Przypisy Polski Słownik Biograficzny, t. VII. s. 29-30