Ten typ partenogenezy zaobserwowano u wioślarek, równonogów, niektórych owadów (karaczany, pasikoniki, muchówki, ryjkowce, mszyce, czerwce), a także u mięczaków.
Partenogeneza fakultatywna Z niezapłodnionych jaj składanych przez samice – matkę lub trutówkę – rozwijają się osobniki męskie (np. trutnie u pszczół).
Trutówki to pszczoły robotnice, które w odpowiednich warunkach uzyskują zdolność do rozmnażania, u których wcześniej wytwarzają się jajniki. Składają one jaja, nie mają jednak zdolności do kopulacji i zapłodnienia. Z tak złożonych jaj mogą jednak wykluć się tylko trutnie. W ten sposób w ulu pojawia się tak zwany czerw garbaty, który jest jednym z najbardziej charakterystycznych sygnałów, że w ulu nie ma królowej-matki, nie pozwala to na przetrwanie roju – same trutnie, czyli osobniki płci męskiej nic nie poradzą, jeśli w rodzinie pszczelej nie będzie zdolnej do zapłodnienia matki.