Medal Pendżabu () – jeden z medali kampanii brytyjskich ustanowiony 2 kwietnia 1849, w celu nagradzania brytyjskich oficerów i żołnierzy wszystkich rang oraz członków Kompanii Wschodnioindyjskiej, którzy służyli w Pendżabie w kampanii 1848–1849, w operacjach kończących brytyjską aneksję Pendżabu.
Historia Kampania w Pendżabie była kontynuacją wojny nad rzeką Satledź (za którą nadawano oddzielny medal – Sutlej Medal), która pozostawiła sikhijskich bojowników w stanie umożliwiającym im kontynuowanie walk. Rebelia ta trwała do czasu pokonania buntowniczej armii Sikhów w roku 1848.
Zasady nadawania Medal autoryzowano dla wszystkich, którzy służyli w Pendżabie pomiędzy 7 września 1848 i 14 marca 1849. Żadna jednostka nie zakwalifikowała się do otrzymania dwóch klamer Mooltan i Chilianwala. Medal bez klamer wydawano jednostkom obecnym w Pendżabie, ale nie biorącym udziału w żadnej z bitew.
Klamry medalu Usankcjonowano trzy klamry medalu ale jeden nagrodzony mógł otrzymać tylko dwie. Wiele medali bez klamer wydano żołnierzom, którzy nie brali udziału w żadnej z trzech głównych bitew.