Galeazzo Maria Sforza (ur. 24 stycznia 1444, zm. 26 grudnia 1476) – książę Mediolanu. Członek rodziny Sforzów, patron artystów. Był znany ze swego okrucieństwa, tyranii i żądzy bogactwa.
Życiorys Galeazzo Maria był synem Francesco I Sforzy (włoskiego kondotiera i sojusznika Cosimo de' Medici) oraz Bianki Marii Visconti. Był starszym bratem Ludovica Sforzy. Z woli ojca zaręczył się z Doroteą Gonzaga, ale małżeństwo nie doszło do skutku z powodu kalkulacji politycznych Franciszka Sforzy. Po śmierci narzeczonej Galeazzo poślubił Bonę Sabaudzką, córkę księcia Sabaudii – Ludwika I.
Z Boną Sabaudzką miał czworo dzieci: Gian Galeazzo (1469–1494), księcia Mediolanu Ermes Maria (1470–1503), markiz Tortony Bianca Maria (1472–1510), żona (1) Filiberta I, księcia Sabaudii (2) cesarza Maksymiliana I Anna Maria (1473–1497), żona Alfonsa I d'Este, księcia Ferrary
Gian Galeazzo miał również kilkoro nieślubnych dzieci.